Süleyman Korkmaz’dan Süleyman Seba anısına;
“O, Beşiktaşlılığın nasıl yaşanması gerektiğine dair bir ölçüydü.”
Bazı ülkeleri, bazı kulüpleri,bazı kurumları var eden insanlar vardır. Sadece yaptıklarıyla değil düşünceleriyle, duruşlarıyla, kimlikleriyle, mücadeleleriyle ve en önemlisi yaşam biçimleriyle bir anlayış inşa ederler.
Beşiktaş’ı var eden değerlerin içinde de böyle insanlar vardır. Şeref Bey gibi, Baba Hakkı gibi, ve onların bıraktığı izlerin üzerinden yürüyerek Beşiktaş’a fikir katan, Beşiktaş’a bir duruş kazandıran, tevazuyu, ahlakı ve rakibe saygıyı bu kulübün karakterinin bir parçası haline getiren Süleyman Seba gibi,,,
Onu anlamak, anlatmak onun hayatını birkaç cümleye sığdırmak elbette kolay değil. Süleyman Seba yalnızca Beşiktaş’a başkanlık yapmadı.
O, Beşiktaşlılığın nasıl yaşanması gerektiğine dair bir ölçüydü.
1 Nisan 1984’te Şan Sineması’nda yapılan kongrede 85 oy farkla Beşiktaş Başkanlığı’na seçilmişti. O gün bir anlayış, bir ideal, bir kadro ve Beşiktaş’ın geleceğine dair başka bir yol seçilmişti.
Konuşmasını yaparken cebinden bugün Akaretler’de bulunan Beşiktaş binasının tapularını çıkaran Süleyman Seba ve etrafındaki o idealist insanlar, aslında Beşiktaş’ın nasıl yönetilmesi gerektiğini de anlatıyorlardı.
Bugün dönüp baktığımızda, o gün ortaya koydukları hedeflerin ne kadar büyük bir Beşiktaş tasavvuru taşıdığını daha iyi görüyoruz. Öncelikle sosyal tesisin yapımına hemen başlanacak, tüm dallarda öz kaynak düzenine dönük bir arayışa geçilecek.
Gruplaşma ortadan kaldırılarak Beşiktaş içinde bütünlük sağlanacak. Futbol okulu beklenen, özlenen düzeye getirilecek. Amatör dalların gelişimi için semt okullarıyla yakın ilişki kurulacak.
Denizcilik şubesinin müjdesi verilecek. Eski sporcular ve hizmeti geçmiş büyüklerle sosyal dayanışma içine girilecek. Gelir ve giderlerin en ekonomik kullanımı sağlanacak. Bugün bunları yeniden okuduğumuzda, aslında neyi kaybettiğimizi de daha iyi anlıyoruz.
Beşiktaş’ın meselesi hiçbir zaman yalnızca futbol değildi. Mesele bir kulübün nasıl ayakta tutulacağı, nasıl büyütüleceği ve büyürken nasıl kendisi olarak kalacağıydı.
Süleyman Seba bunu hayatıyla anlattı.
Beşiktaş sevdası uğruna evlenmeyen Süleyman Seba, kendi adını taşıyan caddedeki 150 metrekarelik evini ipotek ettirerek aldığı krediyle Metin-Ali-Feyyaz’ın parasını ödeyen Süleyman Seba, bir yöneticinin, “Abi, babadan kalan yadigar o ev, etme. Ben vereyim, sen bana borçlan” sözlerine karşı, “Ne münasebet” Beşiktaş’ın parası Beşiktaş’ındır. Ben kulübü borçlandırmam kimseye” diyebilen Süleyman Seba.
Kulübe on yaşındaki torunuyla gelen kadim bir Beşiktaşlı dosta çay ikram edilirken, etrafındakilere “Şekeri çıkarın, çocuk şekerli içsin çayını” diyecek kadar ince düşünen Süleyman Seba.
Bugün çok kolay söylediğimiz ama bir zamanlar onun sayesinde hayatımıza giren “Beşiktaş lirası” kavramını ortaya koyan Süleyman Seba.
İşte bütün bunlar, onun neden yalnızca bir başkan olmadığını anlatıyor.
Ne kadar örselenirse örselensin Beşiktaş. ne kadar bu anlayıştan uzaklaşılırsa uzaklaşılsın, ben inanıyorum ki bir gün yine birileri çıkacak. Tıpkı Şeref Bey gibi, tıpkı Baba Hakkı gibi, tıpkı Süleyman Seba gibi.
Kendinden vazgeçip Beşiktaş’ı önceleyecek. Çünkü senin tarihin böyle insanların bıraktığı izlerle dolu. O izleri kaybedersen, o anlayışı unutursan, o felsefeden uzaklaşırsan, nereye gittiğini bilemeden sağa sola savrulur, sonra da kendi yarattığın enkazın başında feryat figan ağlarsın.
Oysa yol belli. İz belli. Miras belli. Süleyman Seba’nın bize bıraktığı Beşiktaş belli. Dünya döndükçe Beşiktaş’ın Dervişi olarak yaşayacak. Bazı insanlar, ardında bıraktıkları ahlakla, duruşla ve hatıralarla yaşamaya devam eder.
Süleyman Seba da onlardan biri.
İnsan olabilmek, inandığın değerlerin peşinden, zerre menfaat gözetmeden yürüyebilmek, rakibine saygı duyabilmek. Bize bıraktığın en büyük miras buydu.
Ruhun şad olsun, Onursal Başkanım Süleyman Seba. Seni anmak yetmez. Seni anlamak gerekir. Ve Beşiktaşlı olmak, biraz da Seba olmaktır.
Süleyman Korkmaz
