TRT Türk Halk Müziği Sanatçısı Koro Şefi, Usta Yorumcu Müzik Öğretmeni, Sevinç Sarı sevenlerini bu kez daha çok ağlattı..

TRT Halk Müziği Sanatçısı ve Ankara Büyükşehir Belediyesi Yaşam Merkezi Türk Halk ve Sanat Müziği Korusu Şefi Sevinç SARI aramızdan ayrılarak ebedi aleme göç etti..
22 Ocak 2010 cuma günü işyerinden çıkarak evinin bulunduğu Batıkent’e otobüsle gelip, durakta indikten sonra yolun karşı tarafına geçmeye çalışırken saat 20.00 sıralarında, bir otomobil çarpması sonucu ağır yaralanan Sevinç Sarı, Numune Hastanesi’ne kaldırıldı.Tüm tıbbi işlemlere rağmen 9 Günlük bir yaşam mücadelesi sonunda yaşamını yitirerek 01.Şubat 2010 günü ebedi aleme göç etti.
Allah rahmet etsin.

Mekanı cennet olsun.
Ülkemiz insanlarına, THM öğrencilerine, müzikseverlere, aşık, ozan, şair, şiir yorumcusu,müzisyen, bestekar ve yorumcu sanat dostlarına örnek teşkil edip en çok faydalı olacağı bir zamanda aramızdan ayrılan Sevinç SARI için aranan bilgilere 02. Şubat. 2010 tarihi itibariyle yeterince ulaşamadık.
Bundan sonra; bu ilginç sesi ve çok özel yorumları ile kısa sürede müzik ve türkü dostlarının dikkatlerini üzerine toplamayı başaran fakat ansızın aramızdan ayrılan Eğitimci TRT THM Sanatçısı Sevinç SARI daha çok ilgi görecek; başarıyla görev yaptığı kurumları, öğrencileri, sevenleri, tarafından; hatırları ile hizmetleri ile yaşatılacak.Türkü Abla asla unutulmayacak..Tüm sevenlerinin acılarını dualarımızla paylaşıyoruz..

Hikmet OKUYAR

Şüsiyad Başkanı

Bir elimde gece
Bir elimde gündüz
Durmuşum orta yerinde
Bağlıyorum birbirine
Küçüldükce gece
Sessizce büyüyor sabah…

Güneşi seslemeye çok var…henüz erken
Akıntıları kırık olur bu saatlerde boğazın
Uyuyor boğaz
Uyuyor İstanbul

Orta köy iskelesinde bilmem bu kaçıncı karşılayış
yaşamı buradan algılayış
içimde yine tanımsızlıklar at koşturuyor
sevincime ortak oluyor
Güne merhaba diyorum.
Ben buradaki sabahları seviyorum.

Balıkçı yaşar erkenci
Böreğini yemiş
içmiş çayını
Keyifle tüttürürken sigarasını
Palamarını çözüyor teknesinin
Teknesinin adı ……..
-kızının adı olduğunu pek kimseler bilmiyor.
Bir martılara bakıyor, bir denize bakıyor
Bana işaret ediyor
-yirmi yıllık dostumdur
gülüyor..
“bu gün denizde kısmet var,
balık yapacak gibi”…

iskelede sabah çıldırtıyor

martılarla kargalar didişiyor
rahatlık vermiyor kargalar
hem haylazlar
hem haydutlar

martıların gagaları farklı
farklı kargalarınkinden
kısa alttaki uzun
ve onun üstüne yatmış
aşağı çengel gibi kıvrılmış üstteki
uçarken denizden balık almaya evrilmiş,

ama sivri mi sivri karganın ki
uçarken de
dururken de
kaçarken de delici…

savaşçı değil martılar
değil kargalar kadar hırsız
çalarken kargalar her bir şeyi her bir yerden
martılar ya kendi türünün
yada onlarca metre dipten yakaladığı balığı
yutabilmek için nefessiz ve yorgun
yukarı çıkan karabatağın ağzından çalıyor…

martılar kargalardan hep dayak yiyor
bu haydutlara hep denizden çarptığı kısmetini
haraç diye çaresizce veriyor…
bir karga bir martı sürüsünü alt ediyor.

Bir de tartışılır
benim fikrim
deniz kenarındaki kargalar
sanki ‘Denizci’ olarak evriliyor.
Bu hikayeleri
balıkçı olmayanlar pek bilemez..
çınar altı sabahları yıllardır
deniztutkunu’nu deli ediyor

Martılarla kargalar didişiyor
Haydut siyahlar
Beyazlara rahat vermiyor..
Bağırışları
yırtıyor sessizlikleri
Orta köy’ de sabahı anlatıyor.

Birkaç tanımsız göçmen kuşu
V olmuş
batı’ya doğru
Biraz yükseklerden
Biraz telaşe
gün sıcağına kalmamak için gidiyor

hava yeni attı
çınaraltı sessiz
kahveler müşterisiz henüz
bu gün Pazar
birazdan
on binler
buraya dolacaklar

ocakcıları tüm kahvelerin çalışıyor
garsonlar birer ikişer sökün etmekte
gözleri uykulu mahmur
ellerinde poğaça paketleri
sanki lanet ediyor gibiler
Pazar işine…
Henüz patlamamış afyonları

Güvercinler yayılmış,
Bizim sahilin kedileri ile yıllardır kardeş gibiler,
Umursamıyorlar bile birbirlerini
Kedilerin bir kısmı yalanmakta
Bir kısmı
Balıkçı Yaşar’ı uğurlamakta

Balıkçı ilhan’ ın koruduğu kediler var
Yücel baba reisinde
Burada her kedi bir balıkçı arkadaşımca “seçilmiş”
Daha bir korunur
gözetilirler balık dönüşü
on binler bilmezler
olamazlar farkında

köpeklerin gece mesaisi bitmiş
kimi yorgun uykusuz avare uyuz dolanmakta
kimisi bulmuş kendince bir köşe kıvrılmış çoktan
rüyalarını yaşamakta

birazdan
yetmişli yaşları geride bırakmış
balıkçı ağabeyimiz
karete hocamız yılmaz baba düşer
onun vaktidir.
Yıllardır en erkencimiz
Kahvaltı saati şaşmaz
Adem babalar yolunu gözler
Yalnız yaşamakta
yetmekte kendine
ruhu yirmilik delikanlı
bedeni salonların şovelyesi
kataları fırtına eser
incitmemiş karıncayı
ayrımsız sever insanları

dert ortağım
babadan dostum
elindeki pakette
her daim üç beş poğaça açma fazladır.
Götürmez hiç tek başına
İkram edecek yüz
Açlığı okunan göz bakınır..

On binler bilmez
Ortaköy sabahları yaşama aşık eder

Hayret !
Bu gün çöp sokmalı bir yerlere
Birol düşmüş çok erken
Tomurcuğun sahibi
Denize benden de sevdalı
Gönlü benden daha deli
-Öyle ya!
unuttum bu güz Pazar
birol
balıkçımız
efendimiz
delikanlımız,
küçükle küçük
büyükle büyük
saygıda kusursuz
karınca ezmez kara kemerli
dan’lı
gönlü zengin
gönlü
insan gibi kalmaya sevdalı

babasından mı almış ne
adam gibi adam
adamakıllı.

Abisi gelirim yıllardır
Şimdi söylenecek
Neredesin diye sitemler edecek
Bilmez gönüllü sürgün hikayemi
Bilmez olan biteni…
Gönlünü almalı iş başlamamışsa henüz
Anlasın
Gönül koyup kırılmasın
diye
bir şeyler anlatmalı

Ortaköy iskelesinde bu sabah
Eser ve birazdan geçer
hüzün de veriyor…

deniz uyanmadı
iskelenin koyağında çürük su
sandallar tatlı tatlı sallanıyor
baştan kara
kıçtan tonozlu
orta köy’ümün gülleri
boğazın gerdanlığında dizili inciler
sallanıyor usul usul
sandallar uyuyor…

bir gemi kanala yerleşmiş
kuru yük gemisi
bağaz yukarı yürüyor
rahatsız olmasın diye istanbul
sanki ağır ağır süzülüyor
iki kısa ve cılız düdük
selam veriyor…
aklıma “varna”
aklıma “RAN” geliyor
bir yerler üşüyor içimde
bir yerler sızlıyor…

camiden çıkmaya başladı yaşlılarımız
birer ikişer dere boyuna yürüyor

istanbul uyuyor
hava atıyor yavaş yavaş
karanlıklar ellerimde yok oluyor
bir elim boşa geldi
diğerinde gün doğumu
içim yaşama sevinci doluyor
bu merhaba demelerde olmasa
neylemeli
seni İstanbul
neylemeli
avuçlarımdan kayan
her düşer gibi olmalarda
saçlarıma bir beyaz tel koyan yaşam

bu sabahlar da olmasa..

Ortaköy iskelesi uyanıyor ağır ağır
bu gün ortalıkta
çok sabah nemi var
karşı tepelikler inceden sisli
demek ki birazdan
İstanbul yanacak.
Çınar altı mahmur
Taşlar hafif ıslak
Gönül meşrebince hazzediyor
Yudumluyor
sevgiliyi
Hayat devam ediyor

Hadi toparlan deniz tutkunu_1
Gitmeli artık kalmalı değil…
Defter kağıt kalem seni bekliyor
Orta köy’ de sabahı ağırlamak
Beni mest ediyor.

Deniztutkunu_1/Hamdi Batal/
Haziran 25.006 /Ortaköy